Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Grażyna - Geneza dzieła

   
Poemat "Grażyna, powieść litewska" powstał w 1822 roku. Należy on do wczesnego, wileńsko-kowieńskiego okresu twórczości Adama Mickiewicza. Wydano ją w 1823 roku w Wilnie w II tomie "Poezyj", w którego skład weszła także część II "Dziadów". Pierwotnie utwór nosił tytuł "Korybut, książę Nowogródka" i jego fabuła była nieco odmieniona. "Grażyna" jest pierwszą powieścią historyczną polskiego wieszcza narodowego, a jej temat stanowi świadectwo fascynacji autora folklorem Litwy, jego rodzinnych stron. Akcja utworu toczy się na Litwie w okolicach Nowogródka za czasów panowania Witołda, historycznego władcy Litwy, który rządził nią w latach 1392-1430; ma jednak uniwersalną wymowę patriotyczną. Poświęcenie dla swego narodu jest dla Mickiewicza czymś ponadczasowym, występującym zarówno w jemu współczesnym romantyzmie, jak i anachronicznym średniowieczu.
   
Aby uwiarygodnić historię do fabuły utworu dołączono epilog, w którym wyjaśnione są pewne niejasności akcji. Mickiewicz umieścił także w powieści liczne przypisy historyczne, które przybliżają czytelnikowi niektóre postacie i wydarzenia, realia litewskie i opisują różne tamtejsze tradycje i obrzędy. Autor ulokował swą historię w średniowieczu, a więc musiał dopasować realia historyczne do tego czasu. Na miejsce wydarzeń wybrał miasto, które faktycznie istniało już w XIV wieku, umieścił także informacje o historycznym władcy litewskim, który panował w tym okresie. Nie można jednak uznać opisywanych przez Mickiewicza realiów za prawdę historyczną. W opisywanych czasach nie stosowano już pogańskich obrzędów pogrzebowych, ponieważ Litwa była krajem chrześcijańskim. Sposób myślenia bohaterów o państwie i narodzie nigdy nie istniał w mentalności ludzi średniowiecza, dla których państwo oznaczało tylko własność danego władcy. Autor